Za sirotinju pravda džabe

Oko 5.000 ljudi godišnje u Srbiji potraži besplatnu pravnu pomoć jer nema para za advokata i sudske troškove. To je, ipak, minimalan broj onih kojima je pomoć potrebna. Jer 65 odsto ljudi, prema istraživanju Ministarstva pravde, čak i ne zna da ta vrsta usluge postoji, pa je i ne traži.  Odredbe o pravnoj pomoći do sada su bile sadržane u više zakona, a pomoć su pružale opštinske službe, centri za socijalni rad, advokatske komore Vojvodine, Beograda, Šapca i Niša, nevladine organizacije... Ipak, od preko 160 lokalnih samouprava, ove službe postoje samo u 45. Procene su da se mesečno jednoj kancelariji obraća 50 - 150 ljudi. Najveći broj su socijalno ugroženi, sa primanjima ispod 20.000 dinara. Tu su i izbeglice, interno raseljeni, povratnici i nacionalne manjine. Iako je skoro polovina nezaposlena, uglavnom sa osnovnom školom, trećina ipak ima srednje obrazovanje, a tri odsto i završen fakultet. Jedna trećina su penzioneri.
Pravo na besplatnu pomoć, bez obzira na materijalno stanje, imaće i deca bez roditeljskog staranja ili u postupku utvrđivanja očinstva ili materinstva, lica koja se prinudno hospitalizuju, žrtve ratnih zločina, torture ili trgovine ljudima, žrtve porodičnog nasilja i diskriminacije, lica protiv kojih se vodi postupak za lišavanje odnosno vraćanje poslovne sposobnosti. Po novom zakonu, besplatna pomoć finansiraće se iz budžeta republike, lokalne samouprave, donacija, ali i od troškova koji će biti vraćani u budžet kada korisnik pomoći dobije spor. On će morati državi da vrati iznos koji je ona platila njegovom advokatu.